بالاخره محمدي عراقي از سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي رفت تا اين سازمان پس از  چند سال نفس راحتي بكشد . من
نمي‌دانم اين چه سنت عجيبي است در كشور ما  نهادينه شده كه برخي از آقايان بايد تا آخرين لحظات عمر خود كليدهاي مهم را به عهده  داشته باشند و كسي هم كاري ندارد كه اين آقا در عملكرد خود موفق بوده يا نه . البته  برخي از مسئوليت‌ها مانند مرجعيت و رهبري حسابشان مشخص است و مسئوليت  اجرايي معمولي به حساب نمي‌آيند . اما در مواردي اين چنيني گويا بر جبين شريف  جناب محمدي عراقي و امثال ايشان حك شده است كه اين والامقام بايد حتما رياست  جائي را بر عهده داشته باشند…اينجا نشد، آنجا! چند سال پيش يكي از رهبران برجسته كليسا در انگليس سخنان بسيار توهين آميزي را به پيامبر اسلام نسبت داده بود كه بعد از چند روز من و دوستان متوجه اين جريان شديم و هرچه تلاش كرديم ديديم سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي كه قاعدتا مسئوليت مونيتورينگ و رسيدگي به اين امور را دارد در خواب دوازده ماهه خود به سر مي‌برد  و در بررسي ها دقيق‌تر متوجه شديم ركود فكري مديريت ، اصلي‌ترين عامل اين خواب است
.آن روزها اين يادداشت را در وبلاگ قبلي‌ام نوشتم و حالا مي‌بينم نگاهم و نظرم كاملا درست بوده !چند بار در بين دوستان صحبت از مسئولان سن بالا مانند آيت الله جنتي پيش آمده و اينكه ايشان با اين سن خود همزمان چندين مسئوليت را بر عهده دارند ، نظرم را گفته ام . من معتقدم چنين افرادي با اين سن بايد خيلي زودتر از اينها بازنشست مي شدند و مشغول نگارش خاطرات خود و راهنمائي جوانترها ! شاهد اين اعتقاد هم  عمل نمودن ابوي به اين اصل مهم است . ايشان به مدت بيست سال امام جمعه و شانزده سال هم رئيس دانشگاه بودند . در ابتداي سن بازنشستگي همه مسئوليت ها (به جز نمايندگي مجلس خبرگان كه شرط مهم آن شيخوخيت است) را به جوانترها سبردند و به قم بازگشتند