چند سالي بود كه دنبال فرصتي براي سفر به تركيه بودم . تركيه از جهات مختلفي برايم جالب توجه بوده و امسال همزمان با برگزاري ويژه برنامه هاي «مولانا» با هماهنگي‌هاي دوستانه و گاهي پرروآنه! عازم تركيه شدم.

قبلا به هند و آذربايجان و چند سفر هم عربستان رفته ام و مشكلات و نيازهاي احتمالي چنين سفرها را مي دانستم.مهمترين مسئله در يك سفر خارجي داشتن ميزبان خوب است كه هم هزينه سفر را كلي بائين مي‌آورد و هم نعمت بزرگي در راهنمائي است.در اين سفر هم مهمان چند تن از دوستان طلبه تركيه‌اي بودم و چند دوست تازه آشنا.خبرنگار روزنامه زمان هم كه دو سال پيش براي تهيه چند گزارش به ايران آمده بود و با معرفي دوست عزيزم آقاي زائري مهمان من در قم شده بود با تلفن و ايميل اطلاع يافت و كلي اعلام آمادگي و … در هوابيما با گروه پنج نفره از بازاري ها همراه شدم كه ظاهري باكلاس و دنيا ديده داشتند. اما به وقت شام و سوال مهماندار از ما كه چه نوشيدني ميل مي‌كنيد ؛ من گفتم نوشابه لطفا. يكي از اين گروه يواشكي به من گفت سهم شراب تو را من بگيرم اشكالي ندارد كه ؟! جالبتر آنكه وقتي ديدند بدون محدوديت مي توانند نوشيدني بگيرند تا آخر سفر هر كدام به تنهائي چهار شيشه شراب ميل فرمودند و ساعتي بعد با چشماني مست با يكديگر قرار گذاشتند كه بلافاصله بعد از رسيدن به استانبول به فلان ديسكو بروند و …. اما جالبترتر اينكه وقتي اين داستان را به ميزبان تركيه اي تعريف كردم كلي خنديد و گفت:اصولا در هواپيما  شراب سرو نمي شود و فقط بعد از پذيرائي به صورت فروشي و در كنار اودكلن و اسباب بازي شراب هم به فروش مي رسد. به او گفتم ما ترك هاي ايران مثالي داريم كه مي‌گوئيم : فلاني شراب نخورده مست كرده!!اين بنده خدا‌ها هم به تصور اينكه شراب خورده اند كلي سر كيف آمده بودند!اما استانبول! شهري واقعا زيبا با قدمت و اماكن تاريخي مهم.از مسجد اياصوفيا گرفته تا منظره چشم نواز از كنار موزه توپقاپي.در همين باره : اطلاعات جامعي از استانبول