يادداشت عجيب خانم توحيدلو فتح باب مباحثي شد كه ديشب كليد خورد.خلاصه كلام خانم توحيدلو كه باحمايت جدي آرش كمانگير مواجه شد اين است : « راستش یک چیز را نمی فهمم. در کجای دنیا شروع یک جنگ خانمان برانداز جشن و پایکوبی دارد؟ چرا بزرگداشت های ما از این جنگ و حتی خاطره خوانی هایمان را گذاشته ایم شروع این جنگ؟ مگر شروع جنگ عزیز است؟ مگر شروع جنگ آن هم حمله یک متجاوز و آن همه مشکلات آغازین روزهای جنگ باید با افتخار بازگو شود؟ یادآوری این روز به عنوان روزی که صلح از میان رفت، خوب است. اما جشن و بزرگداشت های همه ساله در این روز کمی جای سوال دارد!»
چند نكته كوتاه را براي خانم دكتر و كمانگير مي نويسم:
۱- تعبير هفته دفاع مقدس به « جشن و پايكوبي » را براي اولينبار از شما شنيدم.درواقع شما نظام را متهم به تفكر خودساخته خود مي كنيد.اصولا جشن به برنامههايي گفته ميشود كه در آن همهجا را چراغاني كنند، شيريني پخش كنند و برنامههاي شاد برگزار كنند.(مثل ايام نيمه شعبان يا دهه فجر) سوال من از شما اين است : در هفته دفاع مقدس كجا را چراغاني ميكنند؟ در كجا جشن و پايكوبي برگزار ميكنند؟؟ اين ايام را به نام دفاع مقدس ناميدند تا بزرگداشت همه آنهائي باشد كه در جنگ سهمي داشتند..از خانواده شهدا گرفته تا آوارگان و …. . در اين هفته سعي مي كنند ابعاد مختلف جنگ خانمانسوز را براي همه خصوصا جوانان بيان كنند.در اين هفته رژه نيروهاي مسلح برگزار مي شود تا اقتدار نظامي به رخ دشمن كشيده شود.خب كجاي اين كار ايراد دارد؟؟
۲- از خانم دكتر و آرش كمانگير شگفت زده شدم ، به چند دليل؟ چرا اين دو نفر پيش از نوشتن يادداشت خود نيم نگاهي به ايام سال نكردند و جستجوئي نفرمودند ؟؟ بر اساس مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي سوم خرداد (روز فتح خرمشهر) به عنوان روز مقاومت، ايثار و پيروزي نامگذاري شده و در اين روز برنامههاي شاد و جشنوارههاي مختلفي برگزار مي شود؟خب خانم دكتر ! حالا حرفتان چيست؟ در روزي كه خرمشهر آزاد شد ، ما جشن پيروزي برگزار مي كنيم.نمي دانم اين مسئله را نديديد يا اينكه …..
۳- از خانم دكتر و آرش كمانگير عاجزانه خواهش مي كنم دليلي بر اين مدعاي خود بياورند كه :« مگر شروع جنگ عزیز است؟ مگر شروع جنگ آن هم حمله یک متجاوز و آن همه مشکلات آغازین روزهای جنگ باید با افتخار بازگو شود؟ یادآوری این روز به عنوان روزی که صلح از میان رفت، خوب است. اما جشن و بزرگداشت های همه ساله در این روز کمی جای سوال دارد!»به راستي چه كسي گفته است شروع اين جنگ براي ما عزيز بوده است ؟؟ بله.امام راحل ما فرمودند « جنگ نعمتي براي كشور ما بوده است» و چه سخن حكيمانهاي .بله كشور ما توانست در جنگ ناخواسته كه مي توانست به تسخير ايران به دست دشمن خاتمه يابد ، استقلال نظامي داشته باشد..بهترين فرماندهان نظامي را تربيت كند و از نظر نظامي خود را دهها سال جلو بياندازد.اين جنگ خانمانسوز بود اما تجربه آن براي دستگاه نظامي ما باعث مي شود هر جنگ جديدي را به نفع خود تمام كند..پس اين جنگ ناخواسته نعمت بزرگي براي كشور ما بود.
۴- مشكل خانم دكتر زاويه ديد است.ايشان گفته اند :« خلاصه اینکه همیشه همزمان با آغاز پاییز بساط جنگ و رژه و بزرگداشت به پاست. بد نیست ببینیم که چرا این روز را پاس می داریم. شروع یک جنگ خانمان برانداز بدون شک جشن و بزرگداشت ندارد!» در حالي كه استدلال ما اين است كه روز ۳۱ شهريور آغاز جنگ براي عراق و حاميان او بويژه آمريكا است و براي ايران «آغاز دفاع» است. بازهم تاكيد مي كنم.اين هفته براي ايران «بزرگداشت دفاع» است.دفاع برابر كشوري كه توسط دهها كشور عربي و غربي تامين مالي و تسليحاتي مي شد. خانم دكتر ، بزرگداشت دفاع پيروزمندانه چه اشكالي دارد ؟
۵- در باب مسئله مديريت و ادامه جنگ پس از فتح خرمشهر هم گفتنيها زياد است.خلاصه آنكه براي همه اظهار نظر كردن در اين خصوص و پس ازآنكه نزديك به ۲۰ سال از ماجرا ميگذرد و جنگ به پايان رسيدهاست كار بسيار آساني است.اصولا در مسائل بحراني خصوصا جنگ كه نمي شود آينده و حتي يك ساعت بعد را پيشبيني كرد ، مي توان نقدهاي فراواني نوشت.چراهاي بسياري گفت.بله . پس از فتح خرمشهر بحث پايان جنگ مطرح شد،اما آيا قبول كردن صلح پايان همه مسائل است ؟ پس ميلياردها دلار غرامت چه ميشود؟ سازمان ملل هنوز حاظر نبود عراق را مقصر جنگ اعلام كند.هنوز مناطقي از ايران در دست دشمن بود ، احتمال سوء استفاده از اين فرصت براي دشمن وجود داشت مثل عمليات مرصاد كه پس از پذيرش قطعنامه از سوي ايران ، منافقين با حمايت كامل عراق جنگ مجددي را راه اندازي كردند.صدها مسئله در اين بين وجود داشت كه نميشد جنگ را تمام كرد.و جالبتر از آنكه براي جماعت مريض ! هميشه بهانه براي ايرادات بني اسرائيلي وجودد دارند. با تمام وجود مي توانم قسم بخورم كه اگر آن ايام جنگ تمام مي شد ، همين جماعت به ظاهر روشنفكر فرياد وطن
خواهي سرميدادند و نظام را متهم به شكست ميكردند.بله همين جماعتي كه امروز معترض به ادامه جنگ هستند نخستين كساني بودند كه اعتراض مي كردند : « چرا ايران پس از فتح خرمشهر جنگ را تمام كرد !!!».
واقعا نميشود از كار خدا سردرآورد. چند سالي بود كه در اين ايام ميخواستم يادداشتي در خصوص خانواده شهدا بنويسم و اداي ديني به آنها داشته باشم كه زمينه اش فراهم نشد. اين يادداشت را تقديم مي كنم به همه خانواده شهدا خصوص برادر بزرگترم محسن نجمي كه در هفده سالگي به جبهه و رفت در منطقه فاو قطع نخاع شد و تا آخر عمر بايد بر روي ويلچر بنشيند و شاهد تفسيرهاي عجيب و غريب تيپ روشنفكران از عملكردش باشد!
در همين زمينه:
آيا اين بدنهاي پارهپاره بزرگداشت نميخواهد؟(آهستان)
از جنگ حرف مي زنيم(سلسه مباحثي از خيزران كه حتما بخوانيد)
تقارن صلح و آلزایمر و دفاع ، یعنی تکرار تاریخ ! (برادر ابوذر)
تگها: جبهه, جنگ, دفاع مقدس, مخالفان جنگ

مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۸:۱۶ ق.ظ
خداوند متعال به برادر بزرگوارتان سلامت و به خانواده محترم شان صبر عطا فرمايند.
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۸:۳۵ ق.ظ
ممنونم از اینکه وقت گذاشتید و نوشتید.و سر صبر صحبت خواهیم کرد. بدون شک هیچ قصدی بابت بی احترامی به افراد نداشتم. آنانکه رفتند و دفاع کردند همیشه قابل احترامند و بزرگوار !
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۹:۱۲ ق.ظ
ُسلام. نوع نگاه به زندگی و مسائلش مبنای این نوع برداشت از مراسمات هفته دفاع مقدس و و آغاز جنگ است. به نظرم برخلاف آن چیزی که این دوستان ادعا می کنند، مقداری آگاهی و اطلاعشان کم است. باید بیشتر بررسی و تحقیق کنند. چشماشان باز، وبلاگهاشان پر از مطالب زیبا باد.
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۹:۱۷ ق.ظ
تصویری زیباتر نبود؟
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۹:۱۸ ق.ظ
و قالب وبلاگ شما در فایرفاکس کار میکند ولی مقداری بهم ریختگی مزمن دارد.
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۹:۳۵ ق.ظ
جناب نجمی عزیز! مطلب من در همین مورد پابلیش شد! برای ادامه بحث، مشتاق نظرات شما هستم!
http://bizbloger.wordpress.com/۲۰۰۸/۰۹/۲۲/why-we-need-to-remember-begining-of-iran-iraq-war/
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۱۱:۵۱ ق.ظ
سلام
این دوستان روش جالبی برای نقد کردن دارند مخصوصا آقای کمانگیر و اونم اینه که ابتدا از یک موضوع یک تحلیل اشتباه ارایه میدن و بعد با همون تحلیل اصل مطلب رو میکوبن. این مطلب هم نمونه چنین کاری است. به نظرم این تحلیلها هم از کم اطلاعی نیست بلکه با این هدف ساخته میشه و هدف اصلیشون هم به نظر من یکی جلب توجه و دیگری به نوعی تسویه حساب کردن است با گروهی که مد نظرشان است. بهتر است زیاد اونها رو جدی نگیرید و بذارید به این عقده هاشون سر و سامونی بدن.
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۲:۰۱ ب.ظ
قربان، یاد برادر بزرگوارتان گرامی باد، خیلی وقت نیست که شما رو می شناسم اما زیاد ذکر انصاف شما رو با دوستان کرده ام. “مریض” هم نیستم. حرف می زنیم.
فرصتی داشتید خوشحال می شم گپی بزنیم، بصورت صوتی، و بصورت پادکست منتشر کنیم، بعد از کسب اجازه ی شما.
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۳:۳۹ ب.ظ
ممنون از مطلب قشنگتون.
قالب مشکی واقعا چشم را واسه خوندن اذیت می کنه.
در جواب مظاهر،(منتظر سرباز چشم آبی مو بلوند اتوکشیده که نبودید؟!)،
این عکس، خیلی هم قشنگه، همه زیباییش هم به خاطر اینه که همون چیزیه که باید باشه، و از اون مهمتر اینکه همون چیزیه که ما می بینیم.
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۵:۳۸ ب.ظ
سلام برادر نجمی، طاعات قبول…اتفاقا آقای محسن رضایی فرمانده سابق سپاه هم اخیرا در مصاحبه ای از این انتخاب( شروع جنگ به عنوان هفته دفاع مقدس) انتقاد کرده بودند که معنی ندارد سالروز تجاوز به میهن را به عنوان هفته جنگ جشن بگیریم یا بزرگداشت کنیم و …
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۵:۴۱ ب.ظ
سلام
ارادتمند
به قول شاعر: جانا سخن از زبان ما می گویی
البته اگر درست گفته باشم
حرف دل ما بود، ممنون که توی گلو گیر نکرد.
یا علی
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۶:۲۵ ب.ظ
سلام
هر كس هر طور هم كه فكر كنه و هر مرام و عقيدهاي هم كه داشته باشه، سالروز جنگ بهانه خوبي است براي گفتگو و همدلي بيشتر. پس بايد هر سال مناسبتي براي اين كار باشه و چه مناسبتي مناسبتر از هفته اول مهر كه سالروز شروه جنگه؟
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۸:۰۶ ب.ظ
بسم الله .
محسن رضایی شکر زیاد می خورد. دو سه سال پیش جایی گفت یک ماه دیگر به ایران حمله می شود !
http://pasdaran.persianblog.ir/post/۶۸۸
مهر ۱م, ۱۳۸۷ در ۹:۰۹ ب.ظ
http://webnegasht.net/۲۰۰۸/۰۹/post_۲۵.shtml هشت سال جنگ - مقدس یا نامقدس؟
مهر ۲م, ۱۳۸۷ در ۵:۰۳ ق.ظ
حاج آقا مشکل در تقدس جنگ هست.و اينکه وقتی مقدس شد نميشه درموردش بحث کرد.
چرا بعد از اينهمه مدت نميان بگن چه دليلی داشت که اينهمه جوون رو بفرستن زير توپ و تانک واسه گرفتن بيت المقدس.
مگه مردم گفتن “راه قدس از کربلا ميگزرد”.
واقعاً هدف دفاع بوده؟يا تثبيت قدرت؟يا حذف مخالفان؟
نه حاج آقا ايراد بنی اسراييلی نيست،ترس از فاش شدن مسايل هست،وگرنه هيچ کس مشکلی با بزرگداشت اين کسايی که شهيد و جانباز شدند ندارن.هيچ کس.
پاسخ:آقای روزبه!با چه دلیلی می گوئید که جوانان را برای آزادی بیت المقدس زیر تانک فرستاده اند! البته احتمالا منظورتون عملیات بیت المقدس بوده که باید عرض کنم این عملیات فقط اسمش بیت المقدس بوده و برای آزادسازی بخشی از وطن اشغال شده شما وطن دوست عزیز صورت گرفته است!!!
مهر ۲م, ۱۳۸۷ در ۹:۵۶ ق.ظ
نه منظورم اين نبود.
منظورم اين بود که شعار های جنگ مثل “راه قدس از کربلا ميگزرد” و “برای فتح کربلا پيش به سوی جبهه ها” معنيش چی هست؟
ميخواستيم خورمشهر رو پس بگيريم يا کربلا رو فتح کنيم؟
چون با توجه به منظور از دفاع من درک نميکنم،کلمه فتح يعنی چی؟اگر خاک کشور رو پس گرفتيم بعد از خرمشهر،اين جريان “راه قدس” چی بود؟
اون شعار های صدور انقلاب هيچ ربطی به جنگ در خاک عراق نداشت؟
اينکه امام خمينی اصرار داشت اين انقلاب قراره مردم عراق رو هم نجات بده معنی از چی داشت؟از دفاع؟!
نه حاج آقا،واضح هست که خمينی و همه اطرافيانش در اول انقلاب فکر ميکردن که با توجه به اينکه اين انقلاب در نوع خودش تک بود و بينظير،
ميبايستی اين رو به انقلابی برای همه مسلمانان تبديل کنن،و با توجه به حمله عراق(که ناشی از گروگان گيری و ترس اعراب از صدور انقلاب ايران بود) بهترين فرصت بود براشون
هم برای تثبيت قدرت،کشتن مخالفان و اينکه خيال خام يکپارچگی مسلمان ها رو انجام بدن.
اگر خمينی دنبال دفاع از کشور بود نه هيچ وقت اين شعار ها رو ميداد،نه اينکه وقتی پيشنهاد صلح شد،اونو ردش ميکرد،بلکه هدفش از ۶ سال بعدی جنگ،فقط و فقط گسترش قدرتش بود.نه دفاع!
من زياد از اون زمان يادم نيست،اما خوب هست که اگر شفاف سازی برای شما مهم هست،به بعضی پرسش ها پاسخ داده بشه
مگه قطعنامه ۵۱۴ بعد از آزاد سازی خورمشهر نبود که صدام هم اون رو قبول کرد،اما طرف ايرانی نه؟چرا،مگه هدف دفاع نبود،اگر پس گرفته شد،اگر صدام حاضر به صلح شد،چرا ايران نشد؟
اين حرف امام چند هفته بعد از آزاد سازی خورمشهر يعنی چه؟يعنی دفاع؟با خودمون رو راست باشيم حاج آقا.
«ما باید از راه شكست عراق به لبنان برویم. ما می خواهیم كه قدس را نجات بدهیم. لكن بدون نجات كشور عراق از این حزب منحوس نمی توانیم. مقدمه اینكه لبنان را نجات بدهیم، این است كه عراق را نجات بدهیم»
پاسخ:برادر عزيز !مشكل شما اين است كه درك صحيحي از وضعيت جبهه و جنگ نداشتيد.خلاصه عرض كنم كه توان تسليحاتي ايران با آن تحريمهايي كه وجود داشت با توان تسليحاتي عراق كه مجهز به پيشرفتهترين تجهيزات روز بود قابل مقايسه نبود.خب چاره چه بود؟ جز بسيج نيروهاي مردمي؟اگر قرار بود تنها ارتش با آن فرماندهان فراري مقاومت مي كرد دو روز كشور دست دشمن بود.بسيج نيروهاي مردمي هم جز تكيه بر اعتقادات انها امكان داشت؟بر اساس اعتقادات مردم ما ، دفاع از خاك و دين واجب است و هركس در اين بين كشته شود شهيد است و جايگاه او بهشت.اگر قرار باشد با اين تفكر مخالفت كنيد ،يعني با اعتقادات ۹۰ درصد از مردم مخالفت كردهايد.از سوي ديگر مسئله براي فتح جبههها پيش به سوي جبههها هم نشان دهنده اعتقادات ما بود..گذشته از آن كشوري به ما حمله كرده است و اين هم كاملا طبيعي است كه اعلام كنيم دماغ دشمن را به خاك خواهيم ماليد و در مقابل يك وجب خاك ميهنمان…همه خاك كشور مقابل را تسخير خواهيم كرد.اين بيان در زمان جنگ امري طبيعي است.
مهر ۲م, ۱۳۸۷ در ۶:۰۴ ب.ظ
اقا شرمنده شما سهمت را از کجا داری میگیری دست مارو هم بند کن ، چند وقته دارم در به در دنبال آشنا برای گرفتن وام تبصره سه ،یک میلیاردی می گردم
ضمنا الان دیگه همه میدونند چرا جنگ برای ما نعمت بود ، فقط اشکالش اینه خیلی ها معنی ” ما ” نمی فهمند
سلام : جايي كه از آن سهميه مي گيرم معرفي ميكنم:پايگاهي است كه منصوب به آقا امام زمان است، ماهي دويست هزار تومن شهريه كه بايد طلبهها با آن اجاره خانه بدهند ، خرج دوا و درمان بچه را بدهند و روزي چند ساعت به اينترنت وصل شوند تا پاسخ خزعبلات را هم بدهند.تاحالا هم نعمت جنگ براي من و خانوادهام برادري قطع نخاع است كه بايد بسياري از كارهايش را انجام دهيم.همسرش روزي چند بار كيسه ادرارش را تعويض كند.براي انجام كارهاي ادارياش بروم تهران و اسير اداره ها شود.اين بود منابع مالي ما طلبهها و نعمتي كه جنگ براي من داشت.اما نعمتي كه براي شما داشت.تحصيل در دانشگاهها يا خارج از كشور زماني كه هر روز هزار هزار جوان پرپر مي شوند.نفوذ به اداره ها با پارتي و كارچاق كني و اخرش وام هاي ميلياردي كه از سر صدقه هم خانواده شهدا و جانبازان است
مهر ۲م, ۱۳۸۷ در ۱۱:۰۳ ب.ظ
hatman harfatoon az del baramade ke inghadr bar del neshast.
pirooz bashid
مهر ۴م, ۱۳۸۷ در ۱:۰۵ ق.ظ
سلام
ظاهرا منشا این حرفها دکتر محسن رضاییه (http://www.rezaee.ir/fa/pages/?cid=۵۰۲۴) که از قلم شما جا افتاده بود. به نظرت با این احوال دیگه از مردم عوام چه توقعی میشه داشت؟
ارادتمند
مهر ۵م, ۱۳۸۷ در ۶:۴۶ ق.ظ
السلام
عرض ارادت
http://madreseyema.blogfa.com/post-۱۸۷.aspx
مهر ۵م, ۱۳۸۷ در ۸:۳۰ ق.ظ
khob bade jenabe ahestan khoshhal inja ro ham khondam
ya ali madadi ast