فلسطين،لیلةالقدر تاریخ اسلام
جمعه, آذر ۸م, ۱۳۸۷
خبر:« در پی حملات جنگندههای رژیم صهیونیستی به مناطق مسكونی غزه هفت نفر به شهادت رسیندند….».عادت كردهایم هر روز خبرهایی از این دست را از رادیو و تلوزیون بشنویم. گویا خبر كشته شدن كودكان و جوانان فلسطینی، بخش ثابت اخبار روزانه است. دیگر برایمان فرقی ندارد… سه كودك از بی غذائی به شهادت برسند یا پنج جوان بوسیله شلیك مستقیم سربازان؛ مهم این است كه عادت كردهایم و عادت كردهایم هرسال روز قدس به راهپیمائی برویم و هر از گاهی پس از نماز جمعه شعار مرگ بر اسرائیل سر بدهیم و یا در میدان فلسطین تجمع برگزار كنیم…
اما
اما اگر خودمان را به جای آن مادر جوان بگذاریم كه تا همین چند روز پیش شیرینكاریهای فرزند دلبندش را می دیدید و امروز جسم نحیف و فردا جسد بی جان فرزندش را….آن وقت چه؟
آفتها بیامان جامعه اسلامی را در چنبره خود گرفته است… دنیاگرائی، روزمرگی، عافیت طلبی، مصلحتاندیشی و … و همه اینها امروز در جنایت غزه به سوی جامعه اسلامی هجوم آوردهاند. غزه برای ما ایرانیها امری عادی و«روزمره» شده است. «عافیتطلبی» و حتی «دینفروشی»، دنیای عرب را سیطره كرده است.همه و همه تیری است كه هر روز در سینه كودكان معصوم فلسطینی فرو مینشیند. باید پدر باشی تا بدانی آن مادر و پدر چه میكشند از سكوت فرزند خردسال خود كه چیزی جز شیرینزبانی از او به یاد ندارند…اما چرا بازهم پدران و مادران جامعه اسلامی می توانند به راحتی از كنار این فجایع بگذرند؟؟ باهم عبارتهای «دنیاطلبی، عافیتطلبی و روزمرگی» دوباره را مرور كنیم.
اما از منظری دیگر، این وقایع امتحانی است سخت برای من و تو و آنها!!
آیا از این امتحان الهی سربلند بیرون خواهیم آمد؟
خوشا به سعادت آنانی كه از این امتحان الهی سربلند بیرون آمده باشند….فرقی نمیكند ، مسلمان، مسیحی، یهودی و حتی آنانی كه خدائی را برای خود نمیشناسند…مهم این است كه وجدان بیدارشان دچار مصلحتهای دنیوی و گذرا نشده است.
و در پایان تشكر خالصانه از برادر بزرگوار«تقی دژاكام» و این جمله كه: برادر! اگر امسال توفیق حضور در منی را نداری، بدان كه در قربانگاه دیگری امتحان خود را پس دادهای و حج واقعی را شما به جا آوردی. حجتان قبول!
پی نوشت:
تیتر مطلب از بیانات مقام معظم رهبری انتخاب شده است:« باید همانطور که شب قدر را تا صبح به بیداری میگذرانیم و با دعا و تضرع خود به درگاه الهی، میخواهیم که آیندهی مطلوب برای ما رقم زده شود، روز قدس را و همهی این ایام حساس را که لیلةالقدر تاریخ اسلام است، به بیداری و هشیاری بگذرانیم و تا مطلع الفجرِ نجات ملتهای مسلمان و مخصوصاً ملت شجاع و مظلوم فلسطین، دست از تلاش نکشیم».
يك خبر جالب: محمد و فاطمه؛ نام شهداي انتفاضه الاقصا
به این سایتها و وبلاگها هم سری بزنید:
فرياد فلسطين
مركز اطلاعرساني فلسطين
نوشته شده در جامعه, دين, سياست | ۱۵ پاسخ »
صداوسيما و نواختن شيپور از سرگشاد
پنجشنبه, آبان ۳۰م, ۱۳۸۷
بر اساس خبرهای دریافتی رئیس سازمان صداوسیما در جلسه علماء شاغل در صداوسیما از بولتن محرمانه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به شدت انتقاد كرد و گفت :« این خبرنامه ارتباطی به جامعه مدرسین ندارد و توسط طلبه جوانی ! تنظیم میشود كه در بسیاری از موارد خبرهای آن كذب است. من با اعضای جامعه مدرسین صحبت كردم و گفتم این خبرنامه در شان شما نیست تا به آن استناد كنید» اگر چه این جلسه با حضور تنها ۶۰ نفر از ۲۰۰ مدعو تشكیل یافت و نام عجیب علماء!شاغل در صداوسیما بر خود نهاد اما بخشهای فوق از صحبتهای آقای ضرغامی از جهاتی قابل توجه است.
مواجهه جامعه مدرسین و صداوسیما پس از آن آغاز شد كه در سال ۱۳۸۴ جلسه ای با حضور ضرغامی و چند تن از معاونان وی در جامعه مدرسین برگزار شد .در این جلسه نقدها و انتقادهای فراوانی نسبت به عملكرد صداوسیما از سوی اعضای جامعه مدرسین مطرح شد،اما در نهایت ناباوری پس از خروج ضرغامی از جلسه،خبر نخست همه بخشهای خبری صداوسیما این بود:« تقدیر و تشكر جامعه مدرسین از عملكرد مثبت و مهم صداوسیما»!!و دریغ از یك كلمه انتقاد! این حركت ناشایست در عرصه رسانه كه نشان از یك حركت برنامه ریزی شده قبلی داشت استارت برخی دلگیریهای غیر رسمی را رقم زد.
اعضای جامعه مدرسین در برخی دیگر از جلسات رسمی و غیر رسمی با مدیران صداوسیما همواره «فاصله گرفتن از آموزههای دینی و فرهنگی » را به مدیران گوشزد می كردند و خروجیهای مختلف جامعه مدرسین اعم از بولتنهای خبری،ویژهنامهها و حتی بولتنهای خاص در راستای نقد كارشناسانه عملكرد صداوسیما بوده است.همان سازمانی كه مدیران آن همیشه ادعای «نقدپذیری و آمادگی برای شنیدن انتقادات» را داشتهاند.این درحالی است كه تنها با وعدههای دیپلماتیك مواجه شده و خروجی رادیو و تلوزیون هر روز به سوی فاصله گرفتن از «آموزههای دینی و فرهنگی» پیش می رفت. خبرها و مطالب منعكس شده در بولتنهای جامعه مدرسین دقیقا انعكاس نگرانی جامعه متدینین از روند برنامهسازی در صداوسیما و در بسیاری موارد نقدهای كارشناسانه با تكیه بر بهرهگیری از مستندات و نظرات متخصصین بوده است.
سال گذشته و با اظهار نظر آیت الله العظمی مكارم شیرازی در خصوص عملكرد رادیو جوان ، صداوسیما باز هم به جای تجدید نظر فوری و جدی در برنامههای خود ، قصد آغاز یك بازی و ترفند رسانهای جدید را داشت كه با هوشیاری دفتر آیت الله العظمی مكار شیرازی این ترفند خنثی شد .اما رادیو جوان كوتاه نیامد و حتی در خبری سراسر كذب مدعی شد:«دفتر آیت الله العظمی مكارم شیرازی اخبار منتشره در خصوص نارضایتی ایشان از رادیو جوان را تكذیب كرد» كه بهت مسئول دفتر ایشان را در پی داشت و تنها بخاطر رعایت مصالحی نسبت به این اقدام كاملا غیراخلاقی و غیر حرفهای واكنش نشان ندادند.
اما امسال پوشش گسترده آغاز سال تحصیلی حوزه های علمیه در بخشهای مختلف خبری نوید تجدید نظر مدیران صداوسیما در تعامل با حوزه را داشت كه متاسفانه این خوشحالی چند روز بیشتر به طول نیانجامید.چرا كه ملاقات ضرغامی با مراجع تقلید تنها ده روز پس از این ماجرا نشان داد كه آن اقدام تنها یك حركت رندانه رسانهای و كوتاه مدت در جهت گرفتن وقت ملاقات برای رئیس صداوسیما بیش نبودهاست.اگرچه حتی برخی طلاب رسانهای ! هم گول فریب این ترفند رسانهای را خوردند و با دستپاچگی نامهتشكر به صداوسیما ارسال كردند،اما نقدهای گذشته حوزههای علمیه و مراجع تقلید به صداوسیما نشان میدهد مسائل مبنائی همواره مورد توجه بوده است، چه آنكه انعكاس گسترده خبر آغاز سال تحصیلی حوزه در صداوسیما نیز كمترین وظیفه رسانه ملی در قبال حوزه علمیه بود كه تاكنون نسبت به آن قصور و كوتاهی صورت گرفته بود و ذوق زدگی برخی تنها نشان از عدم درك رسانه ای آنان دارد.
حال با نگاهی گذرا به نوع تعامل صدا و سیما با حوزههای علمیه باید از مدیران این رسانه پرسید كدام یك از طرفین سعی در بیراهه رفتن در مسیر داشتهاند؟ آیا انعكاس وارونه خبر جلسه جامعه مدرسین با مدیر صداوسیما،انتشار و انتساب خبر كذب به دفتر آیت الله العظمی مكارم شیرازی و بازی و كلاهبرداری رسانهای برای گرفتن وقت ملاقات از مراجع تقلید شایسته این رسانه ملی میباشد؟ چرا مدیران صداوسیما به جای رفتار «صادقانه» در قبال حوزههای علمیه و مراجع تقلید كه همواره در نهایت صداقت با این رسانه تعامل داشتهاند (و عدم آگاهی و یا بياعتنائي مراجع تقلید به بازیهای رسانهای این سازمان نیز تاییدی بر صداقت آنان است) برابر نقدهای مشفقانه تنها اقدام به موضع گیری میكند؟
چرا مدیران صدواسیما تصور می كنند چون رسانه ملی در دستشان است می توانند هر طوری كه صلاح می دانند با افكار عمومی حتی حوزههای علمیه و مراجع تقلید معامله _بخوانید بازی _ كنند؟كاش به جای آنكه رسانه ملی بازی ها و ترفندهای رسانهای خود را برابر حوزهها و مراجع اجرا كند، برای تبلیغ سیاستهای نظام و در برابر رسانهها و بنگاههای خبری دشمنان همچون سیان ان و بیبی سی به اجرا درآورد.
ارسال نامهای توسط قائم مقام ضرغامی به جامعه مدرسین مبنی بر اینكه «جامعه مدرسین پیش از آنكه هر مطلبی درباره صداوسیما نقل كند با فلان شماره تلفن سازمان تماس گرفته و هماهنگی كند-بخوانید اجازه بگیرد- با كدام شعار جریان آزاد اطلاعاتی و تحمل نقد همخوانی دارد؟ این نامه حتی اگر به یك هفتهنامه محلی در دورترین شهرستان هم ارسال شود توهین بزرگی به مخاطب محسوب میشود تا چه برسد به نهادی مانند جامعه مدرسین حوزه علمیه قم!
آیا انعكاس خبرهای روزنامهها در بولتنهای خبری و یا درج نقدهای مختلف به برنامهها خصوصا سریالهای پر مخاطب در بولتن جامعه مدرسین كار اشتباهی است ؟ این درحالی است این بولتنها همواره تكذیب یا توضیحات دریافتی در خصوص خبرهای مندرج را منتشر می كنند و جالبتر آنكه تا كنون از صدواسیما توضیح یا تكذیب هیچ خبری به جامعه مدرسین ارسال نشده است!
كاش جناب ضرغامی و مدیران صداوسیما به جای طراحی برنامههای خاص جهت دور زدن مراجع تقلید و جامعه مدرسین،نگاهی دوباره به نامه اعضای جامعه مدرسین و بررسی مجدد نگرانیها و تذكرات جدی این نهاد میكردند و عجیبتر آنكه در عمل نیز بیمهریها و عدم توجه مناسب به رادیو معارف كه درواقع رادیوی حوزه علمیه و تنها بلندگوی دینی در رسانهملی محسوب میشود پیام خاصی برای همگان دارد.
به هر حال ماجرای دوطرفه حوزه علمیه و صداوسیما زمانی به سرانجام خوش خواهد رسید كه صداوسیما از اریكه رویائی و انحصار نظری خود پائین آمده و با «صداقت» و «با پرهیز از بازیهای رسانهای» نقدهای مشفقانه و كارشناسانه مراجع تقلید و حوزههای علمیه را با جان و دل شنیده و در عمل نیز به اجرا درآورد.
نوشته شده در دين, رسانه, فرهنگ | ۱۷ پاسخ »
نخستین خبر از درس خارج امسال
سه شنبه, مهر ۱۶م, ۱۳۸۷
این متن را در درس آیت الله العظمی مکارم شیرازی یادداشت کردم و بلافاصله برای وبلاگم تنظیم کردم:
آیت الله العظمی مکارم شیرازی:
تعطیلی در حوزه به معنای گوشه نشینی و استراحت نیست
آیت الله العظمی مکارم شیرازی صبح امروز سه شنبه در جمع بیش از هزار نفر از طلاب ، تعطیلات حوزه علمیه را به معنی دوری از تحصیل علم ندانست و گفت : طلاب حوزه های علمیه در سراسر سال در حال تلاش و انجام وظیفه هستند
توضیحات آیت الله مکارم شیرازی در خصوص تعطیلات حوزه های علمیه پس از آن صورت گرفت که رسانه های گروهی سخنان ایشان را در آغاز سال تحصیلی حوزه علمیه به گونه ای منعکس کردند که توهم بروز کساد علمی یا نیمه تعطیل شدن حوزه ها در مخاطبان ایجاد شده بود.
آیت الله العظمی مکارم شیرازی یکی از مراجع تقلید در قم با اشاره به نحوه انعکاس بیاناتش در رسانه ها گفت:منظور از تعطیلات زیاد در حوزه ، دروس سطوح عالی در سطح کارشناسی ارشد و دکترا است.دروس سطوح پائین تر حوزه های علمیه خوشبختانه نزدیک به دویست روز در سال برقرار می باشد و باید گفت در این زمینه سوء برداشتی توسط رسانه ها پیش آمده است.
ایشان در عین حال گفتند:تعطیلی در سطوح عالی حوزه ، تنها به روزهای درسی مربوط می شود ، در حالی که در طول سال نزدیک به شصت روز یعنی در ایام ماه مبارک رمضان، محرم و صفر و ایام فاطمیه ، همین طلاب به انجام وظیفه می پردازند و به مناطق مختلف کشور و سایر کشورها هجرت می کنند.در روزهای عاشورا و ایام شهادت ائمه که همه جا تعطیل است ، طلاب در حال انجام وظیفه هستند.
این مرجع تقلید به سایر فعالیت های طلاب در طی سال اشاره کردند و گفتند: در شهر مقدس قم ، نزدیک به سیصد موسسه علمی و پژوهشی در موضوعات مختلفی مانند فقه ، کلام، فلسفه، تاریخ و سایر موارد وجود دارد که طلاب در طی سال در این مراکز به فعالیت های علمی می پردازند . طبیعی است تعطیلات در حوزه به معنی تغییر در نوع کار است و در حوز های علمیه تعطیلات به معنای گوشه نشینی و استراحت نیست، اگر چه معتقدیم همین اندازه تعطیل روز های درسی نیز باید کمتر شود.
آیت الله العظمی مکارم شیرازی در پاسخ به تعریض یکی از طلاب حاظر در جلسه که گفت«ما همه ایام سال را مشغول تحصیل علم هستیم» با لبخندی حاکی از تایید گفتند : بنده با توجه به شرایط سنی و مسئولیت هایم در طی شبانه روز نزدیک به ۱۴ ساعت کار علمی و فکر انجام می دهم . پاسخ به دویست استفتاء در روز از جمله فعالیت های بنده است.من هیچ تعطیلی در برنامه هایم ندارم و تنها تغییر روش در برنامه وجود دارد.
ایشان حضور طلاب در مراسم افتتاحیه را علت بیان این تذکر عنوان کردند و خاطر نشان کردند: با توجه به مخاطبان حاظر در مراسم افتتاح سال تحصیلی ، این موضوع را بدون توضیحات بیان کردم ، اما با توجه به رسانه ای شدن مسئله نیاز بود توضیحات کافی ارائه شود.
ایشان از رسانه های گروهی خواستند توضیحات ارائه شده را به طور صحیح و دقیق منعکس کنند.
ساختار آموزشی حوزه های علمیه به سه طبقه مقدمات (کاردانی )، سطح (کارشناسی و کارشناسی ارشد) و خارج (دکترا ) تقسیم بندی مشود که در مرحله مقدمات طلاب تحت مدیریت مدارس در حال تحصیل هستند و نظام درسی و تعطیلات آنها طبق قوانین کشوری است و در برخی موارد روزهای تحصیلی بیش از میزان دانشگاه ها می باشد.
مسئله تعطیلات در حوزه علمیه پس از آن مورد توجه قرار گرفت که حجت الاسلام قرائتی در محافل مختلف ، از وجود تعطیلات بیش از اندازه انتقاد کرده بود.قرائتی معتقد بود تعطیلات در برخی موارد مانند روزهای پنج شنبه ضرورتی ندارد . البته وی خواستار جایگزین شدن برخی دروس ویژه در این روزها مانند تفسیر قران و نهج البلاغه شده بود که مورد استقبال اساتید نیز قرار گرفته است.
نوشته شده در دين, رسانه | ۱۱ پاسخ »
دفاع مقدس، هرروز مظلومتر از ديروز!
چهارشنبه, مهر ۳م, ۱۳۸۷در جريان بحث هاي صورت گرفته در خصوص بزرگداشت هفته دفاع مقدس ، شخصيت و نگاه برخي كه متاثر از گرايشات سياسيشان است براي بسياري هويدا شد .خوشبخاته دهها يادداشت و پاسخ بر اين ادعاها نوشته شد و ديگر نيازي به پاسخهاي مجدد نيست.اما مي خواهم از زاويهاي فراتر، جريان اين مباحث پيش آمده را تشريح كنم.
اين جريان را در قالب مثالي توضيح ميدهم: تصور كنيد در سايتهاي خبري با اظهار نظر يك كارشناس ! فوتبال مواجه شويد كه نظرات و نقدهاي جالبي دارد.وي معتقد است سوراخ هاي تور دروازه فوتبال را شمرده است و بايد تعداد اين سوراخها تغيير كند و مثلا از ۵۰۰ عدد به ۵۵۰ عدد برسد.اين جناب كارشناس در راستاي نظرات خود اصرار بر كشف بزرگ خود دارد و مدعي است جامعه جهاني حتما بايد نظر وي را بررسي كنند و درخواستي براي ملاقات با رئيس فدراسيون فوتبال هم داده است.
خب . شما چه مواجهه اي با اين خبر خواهيد داشت . ( اين مواجهه را فعلا پيش خود نگه داريد) از جهتي هر فردي آزادي اظهار نظر دارد و حتي مي تواند قوانين حاكم در دنياي امروز را به چالش بكشاند و حق اوست عقايد خود را بيان كند . اما در مسئله فوتبال كه هر سال ميليهاردها دلار جابجائي صورت مي گيرد، فرهنگ و سياست كشورها تحت تاثير اين ورزش قرار مي گيرد و ميليون ها نفر از آن امرار معاش دارند ، اين نظريه چه جايگاهي خواهد داشت؟ زماني كه صدها مسئله فني و علمي و صنعتي و حتي سياسي در مورد فوتبال مطرح است ، تعداد سوراخهاي تور دروازه فوتبال چه جايگاهي در اين بين دارد؟
آيا بيشتر از آنكه سطح نگرش و تفكر صاحب اين نظر را به مخاطبان بنماياند و شايد لبخند معنادارشان را در پي داشته باشد ، ثمره ديگري هم خواهد داشت؟
داستان چند روز اخير ماهم به اين جريان مي ماند.صاحب ايده اي پيدا شد و اصرار داشت كه چرا آغاز جنگ را جشن!!! مي گيريم و عليرغم دهها پاسخ ، باز هم بر اين سوال و نظر خود اصرار كرد. عليرغم توصيه دوستان مبني بر اينكه اين نظريه بسيار ناچيزتر از آن است كه بخواهيم پاسخ آن را دهيم ، ولي يادداشتي نوشتم و در جاهاي مختلفي سوالاتي را مطرح كردم كه هم آن پاسخم از سوي صاحب نظر ناديده ماند و هم پرسشهايم بي پاسخ . اما اين جريان درعين سادگي اش بركاتي داشت و عدهاي در اين مورد مطالبي نوشتند.
اما برگرديم به تيتر اين يادداشت : « دفاع مقدس، هرروز مظلومتر از ديروز! » بله..هر روز مظلوم تر از ديروز . چرا كه نهايت حرف مدعيان به نقد كشيدن دفاع مقدس اين است كه چرا اين همه كشته ! ؟ چرا نمي گذارند نگاه متفاوتي به جنگ داشته باشيم ! و… از همين جا مظلوميت جنگ نمايان ميشود .به هيچ وجه راه نقد عملكردمان در جريان هشت سال جنگ تحميلي بسته نيست ، اما :
كاش نظاميون ، استراتژي نظامي را به نقد مي كشيدند ، اهل صنعت از صنعتي كه در اين سالها شكل گرفت ايراد مي گرفتند، مهندسان از پلي كه در يك ماه براي عمليات خيبر ايجاد شد كه در دنيا بي نظير بود صحبت مي كردند ، كاش جامعهشناسان از ايجاد جامعه اي همدل خرده مي گرفتند كه تحير جهانيان را برانگيخته بود ، كاش ديپلماتها از ديپلماسي صحبت مي كردند كه با سركار گذاشتن خود آمريكايها توانست بخش عظيمي از سلاح مورد نياز جنگ را تامين كند ! كاش دينمداران از معنويت حاكم بر جامعه سخن بگويند واينكه چگونه نوجوانان ۱۶ ساله همچون عارفان ۶۰ ساله بودند و صدها كاش ديگر..
البته اين جماعت آنچنان با اعتماد به نفسي سخن ميگويند كه خواننده تصور ميكند همه فرماندهان ارشد نظامي و مسئولان رده بالاي نظام بايد در محضر اين اساتيد درس مديريت جنگ و دفاع را بياموزند!!!
مظلوميت دفاع مقدس در نقدهايي كه اين روزها صورت مي گيرد مشخص مي شود.
پي نوشت:
تصميم داشتم درباره معنويت و عنصر دين در دفاع مقدس مطلبي بنويسم كه فكر مي كنم اين مطلب كافي است.
تصويري تاثيرگذار از نامه شهيد شيرودي به فرماندهان مافوق خود (قابل توجه آنهائي كه مي پرسند چرا به جنگ تقدس بخشيدهايد)
نمي دانم چه حكمتي دارد ، اما پست قبليام را در شب ۲۱ ماه رمضان نوشتم و اين پستم را در شب ۲۳.از خدا در اين شبها حج تمتع امسال را ميخواستم . نشستم و بخاطر اداي دين به شهدا اين يادداشت ها را نوشتم. اميدوارم شهدا براي اين خواسته من واسطه باشند!
نوشته شده در جامعه, دين, سياست | ۷ پاسخ »
سه مطلب
جمعه, شهریور ۲۹م, ۱۳۸۷مثل هميشه ..مثل همه دغدغههايي كه آزارمان مي داد منتظر خطبههاي«آقا» بوديم در دويست و سي ونهمين نماز جمعه به امامت ايشان و باز مثل هميشه كلمه به كلمه را گوش كرديم . يكي از مسائلي كه امروز رهبري در خصوص آن اظهار نظر كردند و جامعه سياسي و اجتماعي ما منتظرش بودند ، موضوع جنجال برانگير اظهارات يك مقام دولتي ! در خصوص رابطه با مردم اسرائيل بود. رهبري فرمودند :« يك نفر پيدا ميشود درباره مردمي كه در اسرائيل زندگي ميكنند يك اظهار نظر ميكند، البته اين اظهار نظر، اظهار نظر غلطي است. اينكه گفته شود ما با مردم اسرائيل هم مثل مردم ديگر دنيا دوستيم اين حرف درستي نيست، حرف غيرمنطقي است. حالا كسي حرفي ميزند اشتباه ، عكس العمليهايي هم در مقابل آن نشان داده ميشود. خوب مساله را بايد تمام كرد. اينكه يك روز يك نفر از اين طرف بگويد، يكي از آن طرف بگويد، يكي اينجور استدلال كند، يكي از آن طرف حرف بزند، اين درست نيست، اين التهاب آفريني است؛ حرفي بود گفته شد و اشتباه بود و تمام. موضع جمهوري اسلامي و موضع دولت جمهوري اسلامي هم اين نيست.»
ما ، يعني مردم دينمدار و انقلابي ايران مثل هميشه برابر نظرات رهبري مي گوئيم : سمعا و طاعتا
ما به وظيفه خود عمل مي كنيم ..اما آيا فقط مردم و نمايندگان بايد به وظيفه خود عمل كنند؟ آيا در خصوص اين ماجرا دولت و شخص رئيس جمهور و جناب مشائي وظيفهاي ندارند؟ وقتي رهبري صراحتا مي فرمايند اظهار نظر غلطي بوده ، پس دولت و شخص مشائي چند وظيفه دارند:
۱- خيلي فوري و در اولين فرصت ، جناب مشائي با انتشار نامهاي بدون هيچ توضيح از مقام معظم رهبري و مردم ايران عذرخواهي كند.
۲- احمدي نژاد به عنوان يك عذرخواهي و جبران اشتباه از به همراه بردن مشائي با خود در سفر آتي به مقر سازمان ملل خودداري كند.
اين دو مورد كمترين وظيفه اي است كه دولت در برابر فرمايشات امروز رهبر معظم انقلاب دارند.
مردم با سكوت به وظيفه خود عمل مي كنند و منتظر انجام وظيفه دولت در اين خصوص هستند.
امابعد :
وقتي ايرنا به سليقه خود وقايع تاريخي را دستكاري مي كند
بنده به اندازه ايرنائيها با جريان آيت الله منتظري مخالفم.اما اين دليل نميشود كه در روايت تاريخ دست ببريم.به اين آماري كه امروز منتشر شده است توجه كنيد ! بله اسامي و آمار دقيق نمازجمعههائي كه توسط ائمه جمعه تهران اقامه شده است.آمار را جمع زدم شد ۱۴۹۱ نمازجمعه.اين درحالي است كه جمع نمازجمعه هاي اقامه شده در اين خبر ۱۵۰۹ نمازجمعه است.اين وسط چندتائي كم آمده .اگر به متن مراجعه كنيم از آيت الله منتظري خبري نيست درحالي كه ايشان پس از فوت آيت الله طالقاني از سوي امام خميني (ره) به اين سمت منصوب شدند.
به برادران تازه وارد ايرنا عرض مي كنم كه هر كاري راه و روشي دارد.هرچقدر هم مخالف آيت الله منتظري باشيم اين دليل نمي شود كه به روايت تاريخ دست ببريم و به سليقه خود عمل كنيم.
در اين خصوص مطلب مفصلي دارم كه در آينده اي نزديك خواهم نوشت.
در همين زمينه:
آماري كه مسئول ستاد برگزاري نمازجمعه تهران ارائه دادهاست و در آن نام آيت الله منتظري ذكر شده است با ۱۵ نماز جمعه
آغاز تحول در نمازجمعه تهران
نماز جمعه تهران و تاريخ بعد از انقلاب
مابعد مابعد التحرير:
ميخواستم از اين شبها بنويسم و خاطرات دوران طلبگي و شبهاي به يادماندني ماه رمضان…
بنابر رسمي كه از سالهاي گذشته در مدرسه ما وجود داشت ، در ماه مبارك رمضان از نماز صبح تا اذان ظهر وقت استراحت و خواب طلبه ها بود و پس از نماز ظهر درسها آغاز مي شد و تا نيمه شب ادامه داشت. تا ساعت ۱ نيمه شب درس و بحث ادامه داشت و ساعت ۱ طلبهها عازم مسجد مي شدند براي زمزمه دعاي ابوحمزه ثمالي…آن هم با نواي استادمان حاجآقاي بنابي..آه كه آنروزها قدر اين محفل را نمي دانسيم.چه حال و هوايي داشت…طلبه هاي تازه به سن تكليف رسيده ، دست به دعا در نيمه شب تاريك شهر….حيف كه توصيفش برايم خيلي سخت است.
وقتي شبهاي قدر مي رسيد ، قبل از افطار ، « حاج آقا» طلبهها را جمع مي كرد و با نصايحش ، همه را آماده ورود به اين شبها مي كرد.گوئي قرار است بزرگترين و تنهاترين اتفاق زندگيمان رخ دهد. يادش بخير…يادش بخير
نوشته شده در دين, سياست | ۴ پاسخ »
رمضانالمبارك
جمعه, شهریور ۱۵م, ۱۳۸۷چند سالي است با فرارسيدن ماه مبارك رمضان ، موضوعي ذهنم را به خود مشغول ميكند و دست به كيبرد مي شوم تا از
آن بنويسم ، ولي به دلايلي تاكنون چيزي ننوشتم . امسال اما تصميمم را گرفتم و نوشتم .
ماه رمضان ، ماه مباركي است كه مومنان انتظار فرارسيدنش را مي كشيدند و در طول يك ماه سعي مي كنند از همه فرصتهاي معنوي آن بهرهمند شوند . اين درست . اما آيا مبارك بودن ماه رمضان تنها به فضاي معنوي آن است ؟ آيا اين ماه مبارك نبايد بر زندگي ظاهري مردم هم تاثير داشته باشد ؟ منظورم آن است كه مباركي اين ماه را نبايد در زندگي روزانه با تمام وجود حس كرد ؟ برايتان از كشورهاي عربي بخصوص عربستان كه ماه رمضاني را در آنجا بودم بنويسم بهتر متوجه منظورم مي شويد:
در كشورهاي عربي و اسلامي ماه مبارك رمضان عيدي است كه با تمام ابعاد خود بر زندگي مردم تاثير مي گذارد . از چراغاني خيابانها و معابر گرفته تا فروش و تخفيف ويژه فروشگاههاي كوچك و بزرگ . حتي مغازه هاي كوچك هم ده درصد تخفيف را برايت در نظر مي گيرند تا چه برسد به فروشگاههاي بزرگ كه از چند روز قبل تبليغ تخفيف ويژه خود به مناسبت ماه رمضان را آغاز مي كنند. از دوستي هم شنيدم كه حتي شركتهاي خارجي مانند تويوتا ، فروش و تخفيف ويژه محصولات خود را در ايام ماه مبارك رمضان قرار مي دهند .
جالبتر از آن رسم و رسوم مردم اين كشورها در بازكردن سفره هاي افطاري است . آنگونه كه ديده ام ، بلافاصله پس از نماز عصر، مومنين در مسجدالحرام و مسجدالنبي سفرههاي افطار را باز مي كنند و وسايل پذيرائي را مهيا مي كنند.يك استكان قهوه يا چاي ، كمي نان تازه وكمي ماست و خرما . تقريبا همه مسجدالحرام را در چند دقيقه سفرههاي افطار تسخير مي كنند. جالبتر آنكه صاحبان سفرهها بيرون مسجد ايستاده اند و مومنين را به هنگام ورود به سفرههاي خود دعوت مي كنند. كفشش را مي گيرند و با احترام تا سفره خود همراهي مي كنند. بيرون مسجدالنبي هم كه سفرهها پهن است .
در واقع در اين كشورها تا يك ماه مستمندان از نظر غذائي تامين هستند و يه حق مي توان گفت: «رمضانالمبارك»
اما اگر نگاهي به كشورمان كه ادعاي امالقراي جهان اسلام را دارد بكنيم ، خواهيم ديد كه نه تنها ماه مبارك رمضان براي عموم مردم و حتي مستمندان از جهات فوق كه گفتم ، مباركي ندارد ، بلكه توام است با گراني مواد غذائي . چند سالي هم هست كه برخي مراكز ديني به زور مي خواهند سنت حسنه افطار عمومي را در مساجد جا بياندازند و از طريق پخش مستقيم تلوزيوني و … تبليغش را مي كنند كه فكر نكنم به جائي برسد.و همينطور شنيدهام شهرداري تهران در اين ماه تعدادي بستههاي افطاري در بين شهروندان پخش مي كند كه اين كار را هم نميتوان يك فرهنگ ناميد .مسئله عيد فطر در كشورهاي اسلامي مانند تركيه و مالزي و … هم كه جاي خود را دارد .
در همين زمينه :
دو عكسي كه من گرفتهام + +
دو تصويري كه از يكي از وبلاگها يافتم + +
ضيافت الهي (وبلاگ استاد مسعودي)
تصاوير جالبي در همين زمينه
نوشته شده در جامعه, دين | ۸ پاسخ »
مراجع آنلاين
شنبه, تیر ۲۹م, ۱۳۸۷
زمانی كه در سال ۱۳۷۴ موسسه آل البیت وابسته به دفتر آیت الله العظمی سیستانی نخستین آیاسپی قم و یكي از اولین آی اس پی های كشور را راه اندازی كرد ، هیچ كس تصور نمی كرد تا این اندازه مراكز و موسسات اسلامی از اینترنت استفاده كنند، تا جائی كه هماینك بر اساس آمارهای موجود شهر قم بالاترین سرانه استفاده از اینترنت را در كشور دارد . راه اندازی یك سایت اینترنتی برای بسیاری از موسسات و شخصیتهای قمی از ضروریات و شاید هم در بسیاری از موارد كلاس كار محسوب می شود . از سوی دیگر مراكزی مانند مركز كامپیوتری علوم اسلامی وجود دارد كه به صورت بسیار گسترده در زمینه رایانه فعالیت می كنند. اگرچه درباره ضعف بسیار شدید چنین موسسات رسمی و دولتی در زمینه جذب مخاطب در اینترنت درد و دل زیاد وجود دارد ، اما باید گفت در مقایسه با مراكز دانشگاهی،حوزههای علمیه در زمینه آیتی و فنآوری های رایانهای بسیار جلوتر هستند .
مقدمه بالا را به مناسبت راه اندازی نسخه جدید سایت آیت الله العظمی مكارم شیرازی نوشته ام.به این بهانه چند نكته ضروری را هم باید بنویسم :
۱- چند سالی است كه از مرحله ضرورت راه اندازی سایت برای مراجع تقلید عبور كرده ایم و كم و بیش همه مراجع تقلید سایت مناسبی دارند و از این طریق به پرسشهای مخاطبان پاسخ داده و مقلدان به راحتی می توانند نظرات مرجع خود را به دست آوردند . در شرایط فعلی مدیران سایتها باید قدمی فراتر برداشته و به ارتقاء كیفی كار بیاندیشند . استفاده صحیح و گسترده از مالتیمدیا ، تولید سریع و كامل خبر توسط سایت – كه این مورد خلاء جدی سایت مراجع بهشمار می رود و اغلب سايتهای مراجع به جای تولید خبر منتظر كپی برداری خبر خود از سایتهای خبری می باشند. تنها سایتی كه توانسته به صورت كامل و دقیق اخبار مرجعیت را تولید و پوشش دهد سایت آقاي منتظری میباشد – ارتباط آنلاین با مخاطبان به معنای واقعی نه كلیشه ای از جمله مواردی است كه باید مورد توجه مدیران سایتهای مراجع قرار گیرد.
۲- اگرچه در اغلب صفحات اولیه سایتهای مراجع با زبانهای مختلفی حتی تا ده زبان مواجه می شویم ، اما به جز زبان فارسی سایر زبانها به شدت فقر محتوایی و یا حالت ایستائی دارند . آیا تنها ارائه آمار از تعداد زبان های سایت كافی است و نباید حداقل به اندازه نیمی از زبان فارسی ، به زبانهای اصلی مانند عربی و انگلیسی نیز پرداخته شود ؟
۳- استفاده ازنیروهای ماهر فنی در برنامه نویسی سایت بسیار مهم است . متاسفانه اغلب سایتهای مراجع یا از برنامههای آماده استفاده می كنند و یا اینكه در برنامهنویسی مستقل دارای ضعف های عمدهای هستند. هك شدن سایت یك مرجع تقلید خاطره تلخی است كه به این زودیها از اذهان پاك نمیشود !
۴- ایجاد دیتا سنتر مستقل داخلی برای سایتهای مراجع تقلید از دیگر ضرورتها به حساب میآید . مركز آلالبیت در سالهای نخستین تلاش زیادی كرد تا به این مهم دست یابد ، اما عدم پشتیبانی صحیح و نارضایتی مراكز عملا این طرح را با شكست مواجه كرد . حسین نخلی مدیرفنی سایت آیت الله العظمی مكارم شیرازی در عین حال كه قبول دارد باید سرور سایتهای مراجع داخلی باشد می گوید : « سرورهای داخلی هنوز اطمینان ما را جلب نكردهاند . در اوایل راه اندازی سایت از مركز آلالبیت فضا را اجاره كردیم كه متاسفانه مشكلات عدیده فنی باعث شد فضای سایت را از كشورهای دیگر خریداری كنیم .»
چندی پیش مستندی از شبكه الجریزه انگلیسی با عنوان « آیت الله آنلاین » را تماشا می كردم كه یك روز از زندگی آیت الله صانعی را به تصویر كشیده بود . البته ایده ساخت چنین مستندی را _ درباره آيت الله مكارم شرازي _ از چند سال پیش در ذهن داشتم و حتی برایش طرحی هم نوشتم كه به دلایل مختلف در كنار دهها طرح آرشیوی قرار گرفت. نكته بسیار تاكید شده در این مستند كه از اسمش هم پیداست ، استفاده دفتر آیت الله صانعی از اینترنت برای پاسخگوئی به سوالات شرعی و بیان دیدگاههای وی بود و این ویژگی شدیدا مورد توجه تهیه كننده مستند قرار گرفته بود.البته همه می دانیم كه بسیاری از علما و همه مراجع سایتهای به روز و حتی فعالتر از آیت الله صانعی دارند و علت دیگری پشت این ماجرا است ، اما بدانیم كه چنین فعالیتهایی برای مخاطبان غیر مسلمان بسیار جالب توجه است .
در همين زمينه:
گزارش لسانجلس تايمز درباره استفاده از اينترنت در قم
روايت اينترنت در قم از بيبيسي
نوشته شده در دين, رسانه | ۱۱ پاسخ »
ادای دینی به استاد
چهارشنبه, خرداد ۲۲م, ۱۳۸۷
ماه گذشته مصاحبه مفصل حجت السلام والمسلمين راستگو با خبرگزاری رسا،سروصدای خاصی در بین اینترنتیها ایجاد كرد .«خاص »از این جهت كه تنها چند جمله از آن مصاحبه با شیطنتهای سایتهای خبری بهانه را برای توهین ها و بی مهریهای مكرر عدهای سطحی نگر ایجاد كرد. «سطحی نگر» گفتم چرا كه بدون مطالعه كامل مصاحبه و بدون توجه به تخصص و سابقه این استاد عزیز با بیانی احساساتی خود را مدیون یكی از حرفه ای ترین اساتید كودك و نوجوان كردند . «حرفه ایترین» گفتم ، چرا كه اگر این یادداشت را به صورت كامل بخوانید خواهید فهمید چه سرمایه ارزشمندی را داریم و قدرش را نمی دانیم .«سرمایه گفتم » ….. خب بهتر است سبك نوشتنم را عوض كنم.
وقتي امروز يك بار ديگر با حوصله مصاحبه ايشان را خواندم واقعا از برخورد برخي افراد مغرض شگفت زده شدم و يقين پيدا كردم به جز تيتر چند سايت خبري به هيچ وجه مصاحبه ايشان را نخوانده اند .واقعا ايشان در مصاحبه خود چه گفته بودند ؟ «حجتالاسلام محمدحسن راستگو، رئيس مركز تربيت مربي كودك و نوجوان دفتر تبليغات اسلامي حورزه علميه قم با اشاره به نقاط مثبت و منفي برنامه تلويزيوني «فيتيله جمعه تعطيله» كه روزهاي جمعه از شبكه دوم سيما پخش ميشود، اظهار داشت: استفاده از ديدگاههاي يك كارشناس روحاني كه افزون بر آگاهي عميق از مباني ديني، با زبان هنر هم آشنا باشد، رشد سطح كيفي و محتوايي اين برنامه پر بيننده را در پي دارد.
وي با بيان اين كه اگر چنين كارشناسي پيش از پخش برنامه در مورد تك تك آيتمهاي برنامه نظر دهد، بيگمان انتقادهايي كه درباره اين برنامه وجود دارد به حداقل ميرسد، افزود: افزون بر كارشناس ديني بايد كارشناسان آموزشي و روانشناسي در هنگام تهيه اين برنامه حضور داشته باشند و درباره مسايل مختلف از جمله ميزان اثربخشي از راه القاء مستقيم يا غيرمستقيم پيامهاي خاص نظر دهند.
وي با اشاره به اين كه در ساخت برنامههاي تلويزيوني بايد نياز عمومي مردم در نظر گرفته شود، افزود: توقع ما از برنامه فيتيله اين نيست كه به بچهها نماز جماعت ياد دهد، ولي اگر يك سري مفاهيم ديني به صورت غيرمستقيم و رقيق با محتواي زنده و شاد در اين برنامه گنجانده شود و در دراز مدت هدف مشخصي را پيگيري كند، كار ارزشمند و تاثيرگذاري به يادگار خواهد ماند. برنامه هاي كودك بايد از نظر روانشناسي متناسب با سن، جنس، معلومات و فرهنگ زيست كودك باشد.محتواي برنامههاي كودك بايد رقيق، متنوع، زيبا و با القاي غيرمستقيم مطالب همراه باشد و افزون بر آن از قالبهاي مختلف اجرا مانند قصه، نمايش، شعر، سرود، پرسش و پاسخ، مسابقه و حركات ورزشي در آن استفاده شود .
وي در ادامه اظهار داشت: جيغ زدن مسالهاي است كه به نظر برخي روانشناسان انسان را از نظر رواني تخليه ميكند، ولي عادت دادن بچهها به آن افزون بر اين كه در زندگي شهرنشيني كنوني حقوق ديگران را ضايع ميكند، متناسب با جايگاه يك برنامه تلوزيوني كه بايد آموزنده و سازنده باشد، نيست.»
حاج آقا راستگو با سی سال تجربه تدریس برای كودكان و نوجوانان یكی از افرادی است كه تنها به خاطر عشق و علاقه به این راه آمده و استقامت و همتش ستودنی است . كدام استاد و مربی را در ایران سراغ داریم كه برای آموزش كودك و نوجوان به تكتك شهرهای ایران سفر كرده باشد .هزاران كلاس آموزشی برگزار كرده باشد . با روئی گشاده دعوت روستائیان را پذیرا باشد ،بهترین مدرسه غیرانتفاعی در تهران با مدرسه كپری فلان روستا برایش فرقی نداشته باشد ؟ با همت خود مركز تربیت مربی كودك و نوجوان را راه اندازی كند و صدها نفر استاد در این زمینه تربیت كند ؟ قویترین كتابخانه تخصصی كودك و نوجوان را راهاندازی كند . برای بالابردن كیفیت آموزش به دهها كشور سفر كند . روشهای تربیت و تدریس كودك و نوجوان را در سایر كشورها بررسی كرده باشد.نه…بالاغیرتا اگر نمونهای اینچنین سراغ دارید معرفی كنید .
وقتی ایده نوشتن این یادداشت را دیروز در جمعی مطرح كردم،یكی از حضار كه برنامه نویس و مهندس كامپیوتر است به من گفت : « این راهم بنویس كه حاجآقا با پیشرفته ترین تكنولوژی آموزشی و مسائل مختلف آشنا است . یك بلاگر و چت كننده حرفه ای . برای اولین بار یك رم ۳۰ گیگابایتی را دست ایشان دیدم كه می گفت از ژاپن خریده ام. قبل از سفر به هر شهر و كشوری از طریق گوگل ارث موقعیت آنجا را خوب بررسی می كند و …» و من در پاسخ گفتم : « به عقيده من اين تعريفها براي حاجآقا بسيار كوچك و سبك است اما متاسفانه مجبورم این ویژگی حاجآقا را پررنگتر بنویسم . چرا كه در نگاه جماعت توهین كننده به ایشان متاسفانه همین ویژگیها معیار است .اینها چه می فهمند با تمام عشق ۳۰ سال خدمت به كودكان و نوجوانان یعنی چه ؟ چه میفهمند بدون ادعا یك عمر تلاش برای تربیت میلیونها كودك و نوجوان ایرانی كه بسیاری از آنان هماینك مدیران و نخبگان كشوری شدهاند یعنی چه ؟ و …»
به راستي ما ايراني جماعت چرا قدرنشناس هستيم . اگر چنين سرمايهاي هماينك در واتيكان و يا مراكز ديني ديگر اديان وجود داشت او را به عنوان چهرهاي جهاني معرفي مي كردند و تاكنون چند دوره رئيس يونيسف كرده بودند.
اين يادداشت اداي دين كوچكي بود خدمت استاد عزيز
احمد نجمي
فارغ التحصيل ممتاز دوره بيست و دوم تربيت مربي كودك و نوجوان
در همين زمينه و خواندني :
نوشته شده در جامعه, دين, فرهنگ | ۱۳ پاسخ »
پاي اين مرد بوسيدني است
سه شنبه, خرداد ۱۴م, ۱۳۸۷
هرزمان كه صحبت از شخصيت منحصر به فرد حضرت امام خميني پيش ميآيد ، ناخودآگاه ذهنم مستقيم با جريان نامه ايشان به گورباچف و ماجراهاي پس از آن درگير مي شود . به عقيده من درباره اين جريان آنطور كه بايد رسانه ها و تلوزيون روشنگري و مانور رسانهاي ندادهاند . مگر مسئله ساده اي است ؟ رهبر يك كشور جنگديده و مورد هجوم ابرقدرتها ، طي نامه اي به بزرگترين قطب و قدرت جهاني ، به رهبر آن هشدار دهد كه ديگر زمان حكومت و فكر شما به پايان رسيده و بايد تفكرات شما ( كمونيسم ) را در موزههاي تاريخ جست .اول اعتماد به نفس و قدرت شخصيتي چنين رهبري براي هر انساني ستودني است كه با كمال قدرت چنين هشداري دهد و جالبتر از آن ، تحقق هشدار است . تحققي كمتر از چهار سال بعد . و مگر نه اين است كه اين محاسبات سياسي و ديپلماتيك را بسياري از سركردگان كشورهاي جهان با هزينههاي ميلياردي و نيروهاي متخصص آروز مي كنند. پس چرا نمي توانند نمونه بسيار كوچكتر از اين حركت امام را انجام دهند . آيا واقعا امام موسسه مطالعات بين المللي و مثلا كمونيست شناسي داشتند ؟ آيا دهها مشاور ايشان چنين واقعيتي را به ايشان گزارش كرده بودند ؟ نه…هيچ كدام از اين موارد جود نداشتند .تنها و تنها بازشدن درهاي حكمت الهي به سوي اين مرد خدائي بود كه ديدگانش فراتر از انسانهاي زميني ميديد.
دهها بار جريان ملاقات فرستاده گورباچف با امام را خواندهام و از تلوزيون ديدهام . هميشه حس افتخار و غرور يك ايراني را با تمام وجود حس كردهام . زماني كه دلهره و رنگ باختگي نماينده ابرقدرت جهاني را در مقابل رهبرم ديده ام ، با خود گفته ام كه هر ايراني منصفي به دور از بغض و كينه بايد پاي چنين رهبري را ببوسد . واقعا كدام پادشاه و رهبر ايران توانسته است بدون خونريزي و استبداد و تنها با نگارش نامهاي چند صفحه
اي ، حقيقت ايران و اسلام را به رخ سياسيون عالم بكشد ؟
بخشي از نظرات گورباچف پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي :
در سالگرد رحلت امام خمینی در ۱۳۷۸ گورباچف طی مصاحبهای براي اینكه به هشدارهای آن روز بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران بیاعتنائی كرده بود، اظهار تأسف نمود. وی در این مصاحبه اظهار داشت. «مخاطب پیام آیتالله خمینی از نظر من، همه اعصار در طول تاریخ بود». وی افزود «زمانی كه من این پیام را دریافت كردم احساس كردم كه شخصی كه این پیام را نوشته بود متفكر و دلسوز برای سرنوشت جهان است. من از مطالعه این پیام استنباط كردم كه او كسی است كه برای جهان نگران است و مایل است من انقلاب اسلامی را بیشتر بشناسم و درك كنم»
گورباچف سپس با تشریح نابسامانی های اقتصادی و سیاسی روسیه، تصریح كرد «اگر ما پیشگویی های آیتالله خمینی را در آن پیام جدی میگرفتیم امروز قطعاً شاهد چنین وضعیتی نبودیم».
از همان دوران نوجواني با ديدن اين تصاوير آروز كردهام كه حتي با هزينه شخصي ام بتوانم مصاحبه اي صريح با گورباچف درباره نامه نگارياش با امام انجام دهم . خب . اين يك خيال شيرين است براي من . اما براي سازمان هاي چند دهگانه فرهنگي و بين المللي از سازمان فرهنگ و ارتباطات گرفته تا موسسه تنظيم و نشر آثار امام و حتي صداوسيماي خودمان ، آيا اين كار شدني نيست ؟
روايت خواندني حاج عيسي از اين جلسه :
زماني كه آقاي ادوارد شواردنادزه وزير خارجه وقت اتحاد جماهير شوروي سابق جواب نامه آقاي گورباچف را آوردند , شما در آن مراسم بوديد ؟
بله . بودم . من پشت پرده بودم . يك نفر بود به نام آقاي سليماني . آمد به من گفت اين پالتوها را كجا بيندازم گفتم : اين پالتوها را بينداز آن گوشه . چقدر سنگينه . ميهمانان نشستند. امام تشريف آوردند. آقاي ادوارد شوارد نادزه در آن جلسه ابهت امام گرفتش . رنگش سفيد شد و به حال رعشه افتاد. يك خرده كه صحبت كرد حضرت امام فرمود : اينها جواب آن نامه اي كه من دادم نيست . بار دوم امام گفت : آقا نفهميده من برايش چي نوشته ام . باز آقاي ادوارد شواد نادزه به حرفهايش ادامه داد. بار سوم بلند شد و گفت : ما مي گوئيم ما نمي ميريم . ما زنده هستيم و از اين عالم به عالم ديگر هجرت مي كنيم و در آنجا بايد جواب كارهايمان را در اين دنيا پس بدهيم .
شما براي هيئت اتحاد جماهير شوروي چاي برديد ؟
بله . چاي بردم . اول بار كه آمدند ايستادند وسط اتاق امام . خيال كردند كه من الان اينها را راهنمايي مي كنم به يك سالن پذيرايي كه ميز باشه , مبل باشه , صندلي باشه , وسيله پذيرايي باشه , ولي همين طور كه ايستاده بودند , من چاي بردم و دادم دستشان . خود شواردنادزه يك چاي برداشت . من نگذاشتم قند را بردارد , چون نمي خواستم دستش را توي قندان بكند. دست كردم و دو تا حبه قند به شواردنادزه بدهم . آقاي دكتر ولايتي چپ چپ به من نگاه كرد و به شوخي گفت : ما بايد اين كار شما را به همه دنيا مخابره كنيم . گفتم : نمي خواهد , خودش مخابره مي شود. البته آقاي شوارد نادزه قند نگرفت و همان چاي تلخ را خورد.
امام به شما توصيه نكردند كه از هيئت اتحاد جماهير شوروي بيشتر پذيرايي كنيد
ـ نه .
پينوشت :
هر چه دنبال تصويري از ملاقات ادوارد شوارت نادزه با حضرت امام گشتم ، چيزي پيدا نكردم !!
ماجرای تسلیم نامه امام به گورباچف از زبان آیت الله جوادی آملی
گزارشي جالب و زيبا از ارسال نامه امام به گورباچف
نوشته شده در دين, سياست, فرهنگ | ۳ پاسخ »
لذت یافتن حکمت عبادات
یکشنبه, بهمن ۷م, ۱۳۸۶دیروز در پی یافتن مطلبی ، کتاب « حکمت عبادات » آیت الله جوادی آملی را یک بار دیگر به دقت مرور کردم . این کتاب تا چند سال پیش به نام اسرار عبادات منتشر شده بود و اوائل دوران طلبگی چند بار این کتاب را به دقت خوانده بودم و از نگاه لطیف و حکیمانه آیت الله جوادی آملی لذت می بردم . مخصوصا بخش حکمت روزه را چند سال در آستانه ماه مبارک رمضان به دقت میخواندم . این بخش برای چند منبرماه رمضان ، مخصوصا برای مخاطب دانشجو و تحصیل کرده خیلی مفید است .
در معرفی این کتاب آمده است : « حكمت عبادات عبادت را كه ذوق جان و شوق روان است، اسرار و حِكَمي است كه هر كس با آن آشنا و بدان روشن شود، طعم شيرين و عطر مشكين آن را هرگز رها نخواهد كرد و همواره دست نياز را در قيام نماز به دعاي «اللهم أذقنا حلاوة عبادتك» دراز ميكند.حكمت عبادات، براي تبيين اين مهم، به موضوعات عبادات و حكمت آن، نيت و راز و رمز عبادات، حكمت طهارت، باطن نماز، روزه و برخي از اسرار آن، عبادت اعتكاف، حكمت تلاوت قرآن، راز و ادب دعا، تولي و تبري، ذكر و حكمت آن و… پرداخته است.»
اگر این کتاب را خواندید و لذت بردید ما را از دعاهایتان فراموش نکنید.
