جمعه, دی ۱۴م, ۱۳۸۶
چند سالي بود كه دنبال فرصتي براي سفر به تركيه بودم . تركيه از جهات مختلفي برايم جالب توجه بوده و امسال همزمان با برگزاري ويژه برنامه هاي «مولانا» با هماهنگيهاي دوستانه و گاهي پرروآنه! عازم تركيه شدم.
قبلا به هند و آذربايجان و چند سفر هم عربستان رفته ام و مشكلات و نيازهاي احتمالي چنين سفرها را مي دانستم.مهمترين مسئله در يك سفر خارجي داشتن ميزبان خوب است كه هم هزينه سفر را كلي بائين ميآورد و هم نعمت بزرگي در راهنمائي است.در اين سفر هم مهمان چند تن از دوستان طلبه تركيهاي بودم و چند دوست تازه آشنا.خبرنگار روزنامه زمان هم كه دو سال پيش براي تهيه چند گزارش به ايران آمده بود و با معرفي دوست عزيزم آقاي زائري مهمان من در قم شده بود با تلفن و ايميل اطلاع يافت و كلي اعلام آمادگي و … در هوابيما با گروه پنج نفره از بازاري ها همراه شدم كه ظاهري باكلاس و دنيا ديده داشتند. اما به وقت شام و سوال مهماندار از ما كه چه نوشيدني ميل ميكنيد ؛ من گفتم نوشابه لطفا. يكي از اين گروه يواشكي به من گفت سهم شراب تو را من بگيرم اشكالي ندارد كه ؟! جالبتر آنكه وقتي ديدند بدون محدوديت مي توانند نوشيدني بگيرند تا آخر سفر هر كدام به تنهائي چهار شيشه شراب ميل فرمودند و ساعتي بعد با چشماني مست با يكديگر قرار گذاشتند كه بلافاصله بعد از رسيدن به استانبول به فلان ديسكو بروند و …. اما جالبترتر اينكه وقتي اين داستان را به ميزبان تركيه اي تعريف كردم كلي خنديد و گفت:اصولا در هواپيما شراب سرو نمي شود و فقط بعد از پذيرائي به صورت فروشي و در كنار اودكلن و اسباب بازي شراب هم به فروش مي رسد. به او گفتم ما ترك هاي ايران مثالي داريم كه ميگوئيم : فلاني شراب نخورده مست كرده!!اين بنده خداها هم به تصور اينكه شراب خورده اند كلي سر كيف آمده بودند!اما استانبول! شهري واقعا زيبا با قدمت و اماكن تاريخي مهم.از مسجد اياصوفيا گرفته تا منظره چشم نواز از كنار موزه توپقاپي.در همين باره : اطلاعات جامعي از استانبول
نوشته شده در روز نوشت, فرهنگ | ۸ پاسخ »
پنجشنبه, دی ۱۳م, ۱۳۸۶
سفر حج براي آناني كه تاكنون توفيق تشرف را نداشته اند تقريبا مبهم است و مانند حج رفته ها حسرت تشرف دوباره را ندارند . بعد از آنكه در فضاي معنوي مسجدالنبي و مسجدالحرام و زيارت بعد از نماز صبح بقيع قرارگرفتي و برگشتي ايران ، تازه مي فهمي كجا بودي و ديدن تصاوير مكه و مدينه از تلوزيون دوباره دلت را مي برد و آه حسرت.
.خدا توفيق داده است كه تاكنون چند بار به سفر عمره و حج مشرف شوم . در حج تمتع سال گذشته براي كارهاي رسانه اي با بعثه مقام معظم رهبري و امسال هم در ايام عمره يك ماه مشرف بودم.نمي دانم از كم توفيقي من بود يا هر دليل ديگر ، تمتع امسال در حسرت تشرف بودم و هر روز ساعتي سايت بعثه رهبري را به روز مي كردم ، آه از نهادم بر مي آمد .فقط حج رفته ها مي دانند چه مي گويم .
سفر حج براي هر طلبه و هر كسي كه سرش براي اطلاع يافتن از مسائل كشورهاي اسلامي مي خوارد ، مهمترين و بهترين فرصت است . از همه كشورها و مليت ها در اين مكان جمع مي شوند و كافي است كمي عربي يا انگليسي بلد باشي و حتي اينها هم نباشد اشاره و كلمات مشترك مراد هر طرف را مي رساند .
يك نكته جالب از سال گذشته بگويم : تا چند سال پيش هروقت در عربستان ، يك عرب خصوصا عربستاني مي خواست حالي به طرف ايراني دهد و تحويلش بگيرد با شور خاصي مي گفت:«علي دائي » . به هر حال علي دائي ستاره ايراني بود كه بسياري از كشورهاي آسيائي خصوصا عربي او را خوب مي شناختند و تبديل به يك قهرمان ايراني شده بود.اما سال گذشته هر مسلمان حتي غير عرب و حتي از كشورهاي اروپائي و آسيائي مانند مالزي ، مي خواستند با يك ايراني حال و احوالي كنند بلافاصله مشت خود را گره مي كردند و مي گفتند : « احمدي نژاد» ! و جالب است كه بدانيد يكي از وسيله هاي برقراري ارتباط بين مبلغين ايراني با ساير كشورها گفتن همين كلمه بود . كافي بود در كنار غير ايراني بنشيني و از احمدي نژاد بگوئي. تورا چون آشناي چند ساله به آغوش مي كشيد و با مشتي گره كرده ، اگر عرب بود مي گفت : « نجاد» و اگر مالزيائي بود مي گفت : «احماد جاد».
راستي …داشتم آلبوم عكس سال گذشه را مرورو مي كردم كه به اين عكس برخوردم. عجب دنيائي است .با جمعي از رابطان روحانيون بعثه رهبري براي زيارت دوره در مدينه بعد از نماز صبح عازم زيارت حضرت حمزه شديم و چند جاي ديگر . در نخلستاني براي صبحانه نشستيم و اين عكس مربوط به آنجاست. سمت راست حاج آقا راشد يزدي نفر وسط من هستم و سمت چب مرحوم حجت الاسلام اديب. بله . سال گذشته حاج آقاي اديب در كنار بقيه دوستان بودند اما امسال تنها چند روز مانده به سفر حج دارفاني را وداع گفتند . خدا رحمتش كند .
توضيح عكس بالا: پوشش خبري يكي از برنامه هاي بعثه رهبري در مكه. از سمت چپ:من ، خادمالمله مدير عامل سابق ايرنا ، اسلامي فر مدير ارتباطات بعثه و سردبير سابق روزنامه ايران
نوشته شده در رسانه, روز نوشت, سياست, فرهنگ | ۴ پاسخ »
چهارشنبه, دی ۱۲م, ۱۳۸۶
در وبلاگم كمتر از « دفتر توسعه وبلاگ ديني » نوشته ام . اين دفتر با دغده هاي جمعي از دوستان در مورد وبلاگ نويسي ديني شكل گرفته و خيلي بيشتر از تصور ما در كارهاي پيشرفت داشته است . خوشبختانه تعدادي از دوستان بطور خيلي اتفاقي در اين دفتر گردهم آمده اند و توانسته اند با يكديگر كارهاي خوبي هم انجام دهند . مدتي است يه بچه روشنفكر در عين حال دوست داشتني از اين جمع بناي گردهم آمدن در يك فضاي كاملا متفاوت را داد تا بچه ها هر هفته چهارشنبه شب ها در فضايي خارج از دفتر و به دور از مشغله هاي و ارتباطات تعريف شده ، ساعتي را با خواندن چند داستان و شعر سپريكنند. به خاطر مشغله هاي زيادم كمتر توانسته ام به اين بزم شبانه برسم اما…شب چهارده آذر كه مصادف بود با شب سالگرد تولدم! ، نوبت جمع شدن بچه ها بود و من هم به جمعشان رفتم.بعد از شنيدن چند داستان كوتاه و چند خاطره از مسائل مختلف ، نوبت شام رسيد و طبيعتا بنده بايد ازشرمندگي دوستان در مي آمدم. پيتزايي سفارش داديم و با كلي بگو بخندهاي گاها عجيب ! شام تموم شد . دوستان ( فضل الله نژاد و مظاهر و حامد آقاجاني و حامد احسان بخش و مهدي بهرامي و حسن اجرائي و مجاهد ) طبق معمول صاحب مجلس را شرمنده كرده و هديه سالگرد تولدش را هم دادند .
يك مثنوي معنوي .
بچه ها متشكرم.راستي ..
وقتي به منزل رسيدم هديه اي ديگر هم از همسرم دريافت كردم . به گفتهي خودش از چند ماه قبل به اين فكر بوده كه براي سالگرد تولدم چه چيزي تهيه كند و انصافا هم انتخاب خوبي داشت.
نوشته شده در روز نوشت | بدون پاسخ »
سه شنبه, دی ۱۱م, ۱۳۸۶
شهر قم در منطقه كويري قرار گرفته ، از برف و باران متداول ساير شهرها خصوصا آذربايجان محروم است. تحمل چنين وضعي براي من كه سالهاي زيادي در آذربايجان بوده ام و تقريبا سراسر زمستان را با برف سپري كرده ام خيلي سخت است.
هر وقت تصويري از برف خصوصا برف شبانگاهي را مي بينم خيلي دلم براي چنين تصاويري تنگ مي شود . خش خش حركت در برف ، ردپائي كه از تو برجا مي ماند و …كاش قم هم سالي حداقل يك بار چنين برفي را به خود مي ديد…كاش
نوشته شده در روز نوشت | ۱ پاسخ »
